من از اونا نیستم که

وزنه ی نبودنت

ترازوی زندگیم رو

به سمت غزل های عاشقونه ی غمناک ببره.

یا اینکه کنار پنجره

روی صندلی نعنویی بشینم

به اندازه ی بارون های بیرون

اشک بریزم.

کنار شومینه

گرمای عشقت

گرمم کنه

و خاطرات قشنگ تو رو

در سراب خاکسترهای بربادرفته

مرور کنم.

اگه رفتی یادت باشه

من از اونا نیستم که

و زندگیم رو به آسمان ابری

تو رو به ستاره و

خودم رو یه کور ستاره ندیده.

اگه رفتی یادت باشه

من از اونا نیستم که

اول شعرهام اسم تو باشه و

آخرشون هم سوز عشق تو

یا توی دفترچه ی خاطراتم

بوی تو رو جست و جو کنم.

و آلبومی که پر بشه از

 عکسایی که هیچ وقت به من ندادی.

اگر رفتی یادت باشه

من از اونا نیستم که

شب به شب فال حافظ بخرم

تا ببینم کدوم گوری هستی؟

اگر رفتی یادت باشه

قلبم از عشق تو

پف نمی کنه تا بترکه .

اگه رفتی یادت باشه

من از اونا نیستم که.....

.

.

حالا که رفتی

مطمئن شدم

من از اونا نیستم که .....

از یه شاعر که اسمشو نمی دونم.